Please follow and like us:
0

05.04.2010                14:31 pm

Herkes kendi çıkarını düşünür di mi hayatta? Ne olursa olsun.. iyilik yaparken dahi çoğu zaman,ardından bir karşılık beklersiniz elbet.Bu insanın doğasında var zaten.Ama önemli olan ise bunu asgari noktada tutabilmek.Yoksa yere düşürülen iğneyi dahi aldığınızda karşıdakine hatırlatırsınız ben şu gün şurda düşen iğneni almıştım diye.Yazık ama yaa bu kadar da olunmaz! İnsan bu kadar aciz olamaz,olmamalı..

Çıkar peşinde koşmasanız da,yani bunu o an “hayır ben bunu çıkar için yapmıyorum içimden geldiği için yapıyorum” dersiniz,ama gün olur devran döner,sizin işiniz düştüğünde “zamanında ben senin için adam öldürmüştüm,sen bana sırtını çeviriyorsun bu mu yani hea!” diyerek çemkirmeye başlar.Bre insan(cık) sen kendi (s)özünü dahi bilmezken ne diye kusarsın insanın suratına.

Zordur..İnsanlarla anlaşmak,anlaşabilmek zordur çok zor.. Ama ne tuhaftır ki,bu olayları yaşadığınız insanlar da sizin aynı fikirde yeri geldiğinde “zor arkadaşım ya insanları anlamak zor” der. 🙂 Aynı fikirde olmanıza rağmen,farklı kulvarlardan koşarsınız ama aynı noktaya varırsınız.Halbuki insan kafasını kaldırıp,burnunun dikine gitmemeyi öğrense arada bir arkasına dönse “ulen benim arkamda birisi var mı acaba?” diye,ya da sağa sola bakıp “araba falan çarpar mı canlı var mı etrafta” dese (koşarken yapıyor bunu :)) kulvarlarınız farklı da olsa olan bitenden bîhaber olmazsınız.Önemli olan bunu yapabilmektir,söylemek değil.Dilin kemiği yok,her tarafa döner.

Öyle içlendim bi yazayım dedim işte,nedendir niyedir..Can sıkıntısı (=

Hadi selametle.. Bir sonraki yazıda görüşmek dileğiyle esen kalın ..

aLi Mazılıgüney

Please follow and like us:
0