Please follow and like us:
0

Omzuma başını yasladığında nefesini hissetim..
Kalbinin ürkek çarpışlarıyla yankılandı etraf..
Ne diyeceğimi bilemedim,
Bıraktım kendimi..
Sardım, sarmaladım belini..
Düşünmedim gelmişimi geçmişimi.
Saçlarını okşadım havada raks ederken,
Ürkek bir kuşun havada süzülüşü gibi
bıraktım kendimi derin boşluğa..
Görmedim,
Duymadım,
Bilemedim hiçbir şey..
Başını yasladın omzuma bir kez daha,
kalbimin ritmi değişti,
sanki müzikler sustu,
senfoni orkestrası çıktı sahneye..
Nedendir bilinmez işte..
Bir garip hancıyım,
ben yine bu gece kendimle başbaşayım,
hepsi gerçek gibiydi,
taa ki güneş ışığını görene kadar..
Ve anladım ki,
yeni bir güne bir kez daha bir başına,
elveda..

Ali Mazılıgüney
17.12.2010 | 21:55

Please follow and like us:
0