Please follow and like us:
0

ozlemekİnsanları birbirine bağlayan duygu sevgi değil, özlem’dir aslında.

Sevgi ilk merdiven ise tırmanılan, hasret zirvesidir. O yüzdendir herkesin “burun direğinin sızlaması”..

Hele uzaklardaysa beklenen öyle artar ki..

Olur olmadık zamanlarda hayali düşer aklına..

Yolda yürürken istemsiz birilerini ona benzetir, yürüyüşü, salınışı, boyu posu..

Hiç olmadık zamanda minibüse biner ve tam arka koltuğundan fısır fısır sesi gelir, sanki “o”ymuşcasına..

Tam aklından çıktığı bir anda, burnuna öyle bir koku gelir ki, her bir hücrene doğru koşarak yaklaşır..

Ruhunda hissedersin, kulağında çınlayan sesini..

Yüreğinin en derinine saplanan bir ok gibi dağlar bedenini..

Stresten tırnaklarını yersin..

Birlikte çekindiğiniz fotoğraflara bakıp bir “ahh..” çekersin..

İç çekip derin bir nefes alırsın, ciğerlerini “o”nunla doldururcasına..

Bir haber bekler, bir tepki gelsin diye uzaklara dalmış bulursun kendini..

Yağan yağmurda hayal eder, el ele tutuşan çiftleri gördüğünde yerine koyarsın kendini..

Ne vakit rüyana girse, kalp atışların hızlanır, yüzünde tebessümle uyanırsın sabahları..

Özlemenin yükü ağırdır sevgili..

Taşıyamıyorsan, yeltenmeyeceksin.

Koşmak istiyorsan, önce yürüyeceksin.

“Her şeye göğsünü ‘birlikte’ gereceksin!”

09/27/2014 19:26:25

Please follow and like us:
0