Please follow and like us:
0

İnsanlar hep birilerine inanır güvenirler.. Paylaşırlar, az da olsa..

Herşeyi birlikte yaşar insan, aynı ortamda..

Uzakta da olsa beraberdir iki yürek aslında..

Seven bunu dert etmez,

Aksine kavuşacağı günü iple çeker o günü düşünüp sineye çeker

katlanır tüm olumsuzluklara..

İçi gider, canı yanar, ağlar, başını omzuna yaslayıp hıçkıra hıçkıra iç geçircek bir sevgi arar,

her istediğinde bulamaz yanında, bir eli, diğer elini avutur, iki elir bir olur, tutar o başı havada..

Yılma, eğme başını der, üzülme bak o senin der, siler gözyaşını..

Ömrüne ömür katmak için beklersin,

sırf birlikte olacağın günün hayaliyle yaşarsın..

Sadece o “özel” gün gelsin diye, ket vurursun yaşadıklarına..

Gözlerine at gözlüğünü takarsın, bakmazsın etrafa..

Sen bunları yaparsın da peki ya o?

O da senin için aynı şeyleri yapar mı?

Sen yaptığını sanıyor musun?

diye sormayı akıl etmezsin kendine..

Bir sorsan aslında neler çıkacak ortaya bilemezsin..

Ama çıktığı gün de öyle şeyler söylersin ki,

hala alçak suratla sana bakabiliyorsa bırak..

Onda yüz denen birşey yoktur zaten,

senin bilmediğin kaç yüzü vardır daha.

Sevgiler diyorum ya ayaklar altında şimdilerde..

Kimseye bağlamıycaksın..

“seni senden çok seviyorum” diyenlerden korkacaksın unutma!

Eğer böyle birşey diyorsa o kişi hakkında değiştir fikirlerini..

Bu söz sadece “ben bıçağımı hazırladım bak, farketmiyorsun ama senin canını her geçen gün acıtıyorum ama bir gün gelecek kör bıçağı saplıycam yüreğine” demektir..

Saplasan ne olur he?

Sen mi büyüyceksin, arşa mı değcek başın?

Değecek merak etme, hem de öyle bir değecek ki, o zaman mücerret gibi fışkıracak yerden naaşın!

Ah etmiyorum, sığınıyorum Rabbime ben..

Biliyorum artık “eden bulur”..

Hasta olur insan, “Neden ben?” diye sorar.. Çok değil biraz geriye gittiğinde yaptığın en büyük pisliği gördüğünde anlarsın “neden SEN” olduğunu.. Bu aslında senin için en büyük cezadır (bu dünyada), ama unutma herşey bu dünyayla kalmaz, diğer tarafı da var unutma!

O yüzden kimseye bel bağlama, hayatını o’na adama..

Çok gördüm etrafımda, çok bağlandılar, çok ağladılar..

Acıyı yaşatanlar, acıyı yaşayanlardan daha çok kan ağlasınlar..

Yüreklerini elleriyle dağlasınlar,

olmayan saçlarını! birer birer koparsınlar,

kanayan burunlarından damlayan damlalar ellerine bulaşsın, anlasınlar..

“yaptıklarının bedeli nasıl ödenirmiş” yaşadığı acılarla anlasınlar..

Please follow and like us:
0