Please follow and like us:
0

Ben bütün sevgilerimi kendi içimde yaşadım,

Çoğu zaman vuramadım dışarı,

Çok içten söyleyemedim belki,

Bazıları gibi avazım çıktığı kadar haykıramadım da..

Ama ben içimde büyüttüm tohumunu,

Kendi çektiğim acıları gözyaşlarıyla suladım gün be gün

Kendi içimde büyüttüm ben onu..

Senin haberin oldu mu?

Bilmiyorum..

Çünkü bazen güldün karşılık verdin bana

bazen çevirdin suratını diğer yana..

Gülüşünden anlamaya çalıştım,

sonra saçını savurmandan,

her bir teliyle oynamandan çalıştım anlamaya..

Belki bir kez ben aramadığımda

senin aramanda bulmayı denedim..

İçten bir mesajında hissetmeyi istedim belki..

Oldu, olmadı..

Dedim ya, sen ne yaparsan yap,

ben sevgiyi kendi içimde yaşadım, hep de öyle yaşarım..

Ne dışarı vururum deliler gibi,

ne de kapanırım kara kutu gibi..

Kimi zaman sana gülüşümde hissettiririm,

kimi zaman dokunmaya çalışmam da..

Bunu sen farkettiğin anda,

Beni anlamaya başladığın anda

Anlayacaksın adının ‘aşk’ olduğunu da.

Çünkü aşk dilsizdir, ama asla kör değildir!

Please follow and like us:
0