Kişisel Sözler’im
*Bulutlar acil durum! Toparlanın, ağlamamız gerek! Ali MazılıgüneyAnketör
Loading ...Ads
Ads Lit
En Son Yorumlanan Yazılar
- Bugün Pazar, Ben Seni Özlemedim için turuncrecelii
- Einstein’dan 10 Altın Öğüt için Gizem Kıymaz
- Eksiklik bedende değil düşüncededir. için senem
- Why ki ne Why! için Mehmet
- Düş’ünmek.. için Ibrahim
En Son Okunan Yazılar
- Facebook ve Twitter için Semboller (6.666)
- Müdürle Eşek Arasındaki Fark Nedir? (5.805)
- Einstein’dan 10 Altın Öğüt (1.038)
- Yok Böyle Otopark (582)
- Terminal Sahtekârları! (320)
- Bankacının Aşkı da Böyleymiş.. (528)
- Undisputed III (Yenilmez 3) (3.448)
- Su’yunu çıkarmak bu olsa gerek.. (593)
- Yok böyle bir çeviri :) (786)
- Ya Mühendisler Olmasaydı? (992)
Yazılar’ım.. için arşivler
-
Ah be ‘Güven’!
04 Mart 2012 tarihinde gönderildi. .Ne kadar berbat bir duygudur bu güven! Bir insanın güvenini kazanman, ayları yılları alırken, onu saniyeler içerisinde kaybetmek ne kadar da kötü bir şeydir di mi? Yediğiniz içtiğiniz bir olan, her yere beraber gittiğiniz, her an yanıbaşınızda olan o insanların günü geldiğinde sizin karşınızda olması ne kadar acı verici. -
Kırık Heves
28 Şubat 2012 tarihinde gönderildi. .İnsanların umutlarını, heveslerini kırmayın. Belki de artık tek sahip oldukları, o dur, kırmayın. Ne kadar garip yaratıklarız biz. Elimizdekinin kıymetini hiçbir zaman bilmeyiz ve her seferinde elimizden kayıp gittiğinde anlarız değerini. Peki ya sonra? İş işten çoktaan geçip gitmiştir tabi ki de. -
Sosyal Ağ(lar)
27 Şubat 2012 tarihinde gönderildi. .Eskiden ne herkes dumanla haberleşirmiş. İki duman yolla, karşındaki seni anlasın. Yanlış mı anlamış? Ondan bile haberim yok ya, salla. Sonra yazı çıktı ortaya. Önce şekillerle anlatılır oldu dertler, tasalar, istekler, sonra harflere dönüştü resimler. Yine yetmedi, anlatamadı derdini, elde kaldı simgeler. Sonra gelişti o yazılar, çoğaldı alfabe denilen o karışık simgeli harfler. Anlatamadılar, anlayamadılar. Bir dil yetmezken, binbir çeşit dil daha türettiler. Yine yetmedi, anlaşamadılar, anlayamadılar, yanlış anladılar. -
Aitsizlik
25 Şubat 2012 tarihinde gönderildi. .Bu hayatta bize ait hiçbir şey yok aslında. İnanmıyor musunuz? Bakın şöyle bir kendinize, etrafınıza o zaman.. Dünyaya gelişinizden başlayalım mesela. Siz istemediniz, haberiniz bile olmadı. Hiçbir şekilde size bir seçim şansı verilmedi. Başkası büyüttü sizi. O yaşlardan itibaren hep birilerine ihtiyaç duydunuz. Önce yastığınıza sarılıp uyudunuz, sonra kendinize. Emanet bir can verildi size, onunla büyüyüp avundunuz. Okula gittiniz, okuldan geldiniz. Daha da büyüdünüz işe gittiniz, işten geldiniz. Az çok para kazanıp, kendi kendinizi geçindirdiniz. Önce eş, sonra ev, daha sonra da araba aldınız. Servetinize servet kattınız. Her yerde kasıla kasıla dolandınız. Hepsi benim dediniz. Kim sorsa benim diye gösterdiniz. Peki gerçekten hepsi sizin mi? -
İzin ver yanına kıvrılayım..
20 Şubat 2012 tarihinde gönderildi. .Dışarısı çok soğuk sevgilim. Her yar kar, buz, kuru ayaz. İnsanlar bir bir düşüyor yerlere. Kuru ayazdan ayakta duramıyor kimse. Öyle soğuk ki; içine işliyor insanın adeta. Tüm organlarım can çekişiyor, birbirine sarılıyor. Akciğerlerim nefes almakta güçlük çekiyor. Her bir bronşumdan çıkan nefesim, dışarı çıkmak istemiyor. O bile takılı kalıyor boğazımda. Bir tek kalbim sıcak sayende. Bir tek o üşümüyor. İçime kadar işleyen kuru ayaza bir tek o karşı dimdik durabiliyor. Sayende çok daha hızlı atıyor. Onun sayesinde yaşıyor tüm organlarım. Tıpkı bana hayat verdiğin gibi, o da onlara hayat veriyor.







