Hakkımda

Evet Kim bu aLi Dimi

aLi MaZıLıGüNeY 9 Haziran 1989 tarihinde, dünyanın kirli oksijeninden ilk nefesini almış ve yakıcı havanın etkisiyle ağlayarak Kırıkkale’de gözlerimi açmışım.2 sene boyunca bebeklik evrelerimi Kırıkkale’de, geri kalan ömrümün 1 senesini Zonguldak ilinin Türkâli köyünde, sonraki yaşamımı (ki halâ da yaşamaktayım) Filyos kasabasında geçirmiş bulunmaktayım. Tipik bir ikizler burcuyumdur… Hemen hemen özelliklerini taşımaktayım (çift karakterli,iki yüzlü olarak tabir edilen özellikler dışında tabi.Niyeyse direkt bu özellikler çağrışım yapar ama bizde olmaz öyle şeyler diyelim ve kapatalım ).
İlköğretim hayatım Filyos’ta Hisarönü ilköğretim okulunda geçti.En önemli özelliği ise bu okulun HİSARÖNÜ İLKÖĞRETİM OKULU olarak son mezunlarından birisi olmamdır. Neden diye sorarsanız mezun olduktan sonra okula devlet tarafından yardım gelmeyince Filyos’un ileri gelen kişiliklerinden gönüllü bir vatandaş okula yeni bir bina yaptırdı ve okulun adını değiştirdi.Doğal olarak ben de o okuldan o isimle mezun olan son kişi oldum.. Ne büyük başarı di mi
Lise hayatımda da yine ilginçlikler sayesinde bir eski  adıyla L.G.S, sonraki eski adı .O.K.S ve şimdiki yeni adıyla S.B.S  (ne de çok değişmiş isimleri yahu) sayesinde Oktay-Olcay Yurtbay Anadolu Lisesini kazandım.4 yıl boyunca da Çaycuma ilçesine sabah akşam git gel sayesinde 4 yıllık lise hayatımı da noktalamış oldum. Okul hayatının Evden uzakta geçmesi ilk lise hayatımda başladı.Sonuçta yine akşamları eve gelip sıcak ev yemeği yedim,kendi yatağımda yattım fakat her sabah 8:30 da başlayan ders için diğer öğrencilerden daha erken kalmak ve çoğu şeyleri feda ettik..Olsun “Zafere Gidilen Yolda Çekilen Çile Kutsaldır” sözü geçerli olmuş oluyordu ..
Bu zamanlarda hayatım sanki BERMUDA ŞEYTAN ÜÇGENİ misali Zonguldak-Çaycuma-Filyos arasında mekik dokuyarak geçti. Tipik bir hafta sonu örneği; Cuma günleri okulun yarım gün olması ve tüm öğrencilerin kaderini belirleyen o MÜKEMMEL(!) sınav için öğleden sonrayı dersaneye gitmek için harcamışımdır.Cuma sabahı Filyostan yola çık… Otobüs vasıtasıyla Çaycuma Yolundan Okula git.. 5 saatlik dersin sonunda okuldan çıkıp Zonguldak terminâline tıpış tıpış yürü.. Araba saatini bekleyip Dersaneye git. Haftaiçi gruplarından fırsat kalıp dersane öğretmenlerini boş bulursan sorularını sor,eksik konuları telafi edip anlattır..Sonra eve dönme adına yetişebildiğin son trene gitmek için yarım kalan çözülmemiş soruları(!) soramadan trene koştur.Yetiştiğin trende yorgunluktan çökmüş olman nedeniyle terini silerek mayış ve sonra geldiğin Filyos istasyonundan evine kadar yürü.. Daha durun bitmedi.. Yemeğini ye ve sağına soluna bakmadan test çözmeye başla.. Ne kadar güzel hoş bir hayat ..
Bu çileyi çekmek GERÇEKTEN zor.Zorunlu değilsiniz belki ama yeterince mecbursunuz yapmaya.Birşeyler yapmak istiyor, hayatınızı kazanmak istiyorsanız.Lise hayatı da Ö.S.S sonucunda noktalanmış ve yeni bir adım atılarak üniversite hayatına atılmış olduk.
2007-2008 Eğitim öğretim yılında Trakya Üniversitesi Makine Mühendisliği’ni kazanmış olmanın gruruyla başladım.. Ve o gururla halâ okumaktayım

İlk sene biraz zorunlu(!) olaraktan okutulan hazırlık sınıfının ardından uzun bir maratona doğru yola çıkmıştım. Hazırlığın vermiş olduğu rehavet ve derslerin bir o kadar da zorlayıcı olmadığını görünce kopukluklar başladı. Hazırlığın atlanmasıyla birlikte asıl alan derslerine geçişe başlayınca tabi biraz aksaklıklar yaşandı. Ama kazasız belasız ilk sene bitti ) Diğer seneleri saymıycam merak etmeyin. Her sene de ne yaptım ne ettim sayılır mı sayılmaz tabiki de. Neyse okul faslını fazla uzatmaya gerek yok,umarım sağ sağlim kazasız belasız 4 yılda bitiririz ve hayata atılırız da kendi paramızı kazanırız…

Ehh böyle bir geçmiş ne olacağı tam olarak belli olmayan da bir gelecek var.. Avcumuza bakarsak da çarpık çurpuk giden hayat çizgileri. Bakalım önümüze neler çıkcak, hangi engelleri aşıp hangilerine takılıp düşmemize rağmen ayağa kalkmasını bileceğiz. Zaman herşeyi gösterecek..

İşte Ali denilen kişi böyle biri.. Sözle ne kadar anlatılır bilemem ama geçmişe doğru kısa bir yolculuk yaparak bir nebze olsun anlatmaya çalıştım kendimi elimden geldiğince..

Saygı ve sevgiyle,

Ali MAZILIGÜNEY

0 views