Please follow and like us:
0

Bugün üniversiteden benim iki üst dönemden bir arkadaşı gördüm. Şu an çalıştığım şirketten 6 ay kadar önce ayrıldı ve başka bir şirkete geçmişti. Can sıkıntısına çay içmeye diye başka çarşıya inince onlar da yemek yiyorlarmış denk geldik..

Oturduk sohbet muhabbet.. Masamızda biri daha vardı, onun eşi. Üstelik hamile. Önce farketmedim tabi daha yeni yeni göstermeye başlamış kendini. Üniversiteden sevgililerdi. Biri Türkiye’nin bir ucunda diğeri gerçekten diğer ucunda. Ama engel mi? Değil tabi ki de. Sınavlardan sonra hafta tatili kafa tatili derken her fırsatta kaçıp giderdi yanına.

Sonra okul bitip askerlik bitip işi de ele alınca, evlilik yolu görünüyor. Şimdi ise mutlu ve bir bebek bekliyorlar..

Yüzlerindeki ışığı gördüm ilk başta. Sonra yemeğini yedikten sonra karnını sıvazlamasını ve “başka bir can taşıyorsun işte” dediğinde dalıp gittim nedense. Kendimi koydum bir an onların yerine.. Çıkamadım işin içinden.

Benim de böyle bir evliliğim, böyle bir hamile eşim olacak mıydı ki..

Benim de minik elleri olan, dudakları kırmızı, burnu ufacık bir kızım, gözleri renkli, saçları koyu bir oğlum olacak mıydı ki..

Benim de hayat arkadaşım aşerip, attığı tripler, beklediği ilgiler sırf hamilelik yüzünden artacak mıydı ki..

Beraber el ele tutuşup yürüdüğümüzde, asında bir üçüncü canın da elinden tutup yürüdüğümüz günlerim olacak mıydı ki..

Düşünmeye çalıştım, yerine koydum da kendimi hep eksik kaldı bir şeyler. Bir yanımda çözülemeyen düğümler vardı. Mutlu bir beraberliğin sırrı nerden geçiyordu acaba? Eskiden olduğu gibi “hastalıkta sağlıkta bir ömür boyu ölene kadar” cümlelerini kurabilecek benimle bir ömrünü kanını canını hayatını paylaşabilecek biri olabilecek miydi acaba..

Hiç sanmıyorum sanırım..

Benim geleceğim biraz gelmeyecek gibi görünüyor. Ne küçük pelerini dudakları kıvrım kıvrım olan olan annesine benzer bir kızım, ne de burnu minik pofuduk pofuduk göbekli bir oğlum olabilecek.

Hayalleri gömmek çok zor toprağa, ama ben gömdüm fazlasıyla. Ve artık kurmuyorum daha fazla, çünkü onlar da yıkılacak nasıl olsa..

Güvenemiyorum geleceğin gelme ihtimaline. Gelmeyecek, bulmayacak beni işte..

 

 

Please follow and like us:
0