Sevgili blogcanım. Cigerim. Dalağımın parçası. Böbreğimin daşı daşı!

Şimdi sana bir kaç bir şey açıklayacağım ki sen de git bunu okuyan, takip eden her kim varsa 3 defa kafasına bele bele vuraraktan öğret emi?

Ne zamandır seninle birlikteyiz.. Eylülde 2 sene olacak di mi? Heh. Şimdi sen yaklaşık 2 senedir benim kahrımı çekiyorsun. Deli danalar gibi buralara yazıyorum ben her bir şeyi. Yeri geldi dert yandım, yeri geldi isyan ettim, yeri geldi öylesine yazdım, yeri geldi yardımcı kaynak oldum. Hani bu blog (yani sen) ‘kişiselin ötesinde’ bir şey oldun. Farkındasın zaten bunun da. Ama gel gelelim, takipçiler, okuyanlar bu durumdan bîhaberler.. Mevzu ne biliyor musun?

Gel otur şöyle bi konuşcaz senle.

Benim yazış tarzımı az çok biliyorsun. Böyle biraz depresif, melankolik, mazoşist, şizofrenik, manik depresif, sitemkâr, isyankâr, hüzünlü, mutlu (çok nadir de olsa =)). İşte envaî çeşit yazı şeysim var görüldüğü üzere. Hüzünlü kısmı daha çok ağır bastığından herkes beni ‘aşk acısı‘ çekiyor zannediyor. Ben kendimi açıklamaktan yoruldum ama insanlar bunu anlayamamaktan yorulmadı. Her yazdığım yazıda birilerine gönderme yaptığımı, her yazdığımdan dolayı birileri yüzünden hayatımı mahvettiğimi düşünüyor.

Olm YOK LAN ÖYLE BİR ŞEY YOK!

Benim yazı tarzım bu sadece. Genellikle yazdıklarım çevreden etkilenme ile oluyor. Olay yaşanırken kendimi karşımdakinin yerine koyuyorum onun gibi düşünüyorum hissediyorum bu. Sen empati kurmayı bilmiyorsan ben n’apayım?

Ben bunu yaptığım/yapabildiğim için etraftan gelen tepkiler bir o kadar artmaya başladı ki. Heryerden aynı tepkiler aynı söylemler. Benim varlığımdan, bedenimden önce yazdıklarım gidiyor insanlara. Hayır fenomen falan da değilim de bu nedir arkadaş.

İşte bu yüzdendir ki artık bu yazıyı yazma gereği hissettim blogcanım. Benim hayatım mahvolmadı, aşk acısı falan da çekmiyorum. Sadece bu tip yazılar yazmayı ‘seviyorum’ o kadar. Benim hayatım şu an gayet düzende yerinde. Keyfim de gıcırında. Sevdiklerim yanımda, sevmediklerim zaten Allah’ından buluyor, sıkıntı yok (:

Hani diyeceğim o ki; sözü de fazla uzatmaya gerek yok.. Benim durumum ortada. Yazdıklarım da ortada. Açıklamam ise ahan da burda. Zaten insanların ‘kendince’ düşündüklerini tınlamadığımdan çok fazla önemsemiyorum ama ‘farklı anlaşılmalara’ sebebiyet vermeme adına bu yazıyı yazarak gerekeni yaptım. Bundan sonrası okuyacaklara, takip edenlere kalıyor.

Ben lafımı ortaya gorun. Beğenen alır, beğenmeyen yolunu alır. Gerisine katttiiyen garışmam.

Bu gonuşma da burda bitmiştir blogcanım. Şimdi çekilebilirsin.

You’re dismissed.


VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)