Renklerin en temizi, en safıdır “beyaz”..

İçinde binbir çeşit renk barındırır ama hiçbirine benzemez.

Dıştan saf görünür işte lâkin herşeyi içinde barındırır..

Asıl sorun da burda başlar ya zaten..

Herşeyi içinde gizlediğinden neyi nerde açığa vuracağını bilemezsin..

Sen saf temiz görürsün, bir bakarsın güneş ışığında sararmış, gece karanlığında morarmış..

Ama ne kadar kötüdür ki; sen bunları suratına vurduğunda o kadar rengi taşırken yüzü kızarmaya bile tenezzül etmez..

Şimdi söyleyin?

Bana gösterdiğin(iz) hangi beyaz?

Şimdi soruyorum sana?

Senin içinde daha kaç renk var benim bilmediğim beyaz?

Öyle ya da böyle..

Alın hepsini,

Tüm renkler sizin olsun, bana karanlık yeter..

Alın götürün hepsini..

Vurun kellesini..

Yatmadan önce atın yüz fırça darbesini!..