Askerlik Biter

12.12.2012 de başlayan askerlik maceramızın 17 Mayıs 2013 tarihi itibariyle bitirdiğimi burdan da duyurmak istiyorum =)

Aslında ilk önce buraya yazmam gerekiyordu tabi lâkin gel gelelim imkânlar, fırsatlar, zaman mevzuları sebebiyle yaz(a)madık. Ama şu an kısa da olsa öz de olsa yazıyorum. Bitti olmm bitti laağğn! Askerlik denilen şeyi çıkardık aradan. İşte güçte her şeyde arada bir engel olarak kalan askerliği de hayırlısıyla kazasız belasız bitirdik.

Şöyle durup da bir geriye baktığım zaman aslında “Vay anasını lan harbi ne de çabuk geçti” demedim değil. Ama iş askerlik zamanındayken o karakolun içerisindeyken çok farklı. Sanki hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor insana. Her gün aynı sıkıntılar dertler olunca geriliyorsun, imkânların kısıtlı olunca daha bir farklı oluyorsun. Üstünde görünmeyen çok büyük bir baskı oluyor. Her gün istemsiz olarak şafak sayıyorsun. Aslında bu da bir sürü psikolojisi. Ve askerlik hayatı bunun çok iyi bir örneği bence. Çünkü etrafındaki herkes yapıyor o işi. Kendi şafağını sayarken sana da soruyor “Senin kaç kaldı la?” – “Atarsa 23” -“Vay mk bizimki karanlık 287. Bitmez lan bizim askerlik.. ” .. Muhabbetler hep böyle olunca dolaylı yoldan saymış da oluyorsun günü. Ve her gün uyandığında aynı sözcükler dökülüyor dilden “Bir bitmedi mk bitse de gitsek kurtulsak şurdan!” Evet hep böyle, herkes böyle.

Bulunduğun ortam tamamen erkeklerden oluştuğu için erkek muhabetinden başka bir şey dönmüyor. Yani erkekçe muhabbetlerden. Komutanından tut askerine kadar hepsi. Nöbetlerde gazinoda içtimada koğuşta her zaman her yerde her durumda hiç farketmez =)

Acısıyla tatlısıyla ekşisiyle tuzlusuyla bitirdik gardaş. Şafak mafak yok artık. Atarsa matarsa da yok. Paşalar gibi gittik paşarlar gibi yaptık vatani görevimizi ve kazasız belasız da döndük. Biz sıramızı savdık artık sıra şimdilik 351. Kd lerde daha sonra yapmayanlarda..

Hadi selametle .. =)