Sene 2007..

Liseden yeni mezun olmuş, o zamanların adı ile Ö.S.S olan sınav sonuçlarını yüreği ağzında bekleyen biri. Açıklandığı anda da sevinciyle şaşkınlığı birbirine girmiş, ne yapacağını bilemeyen biri. Gerekli evraklarını toparlayıp, araştırmalarını yapıp, kazandığı üniversitesinin yolunu tutup, üniversite hayatına başlayan biri..

Biri, biri de kim bu biri demeyin. Belli işte benim herhalde, kim olacak başka (:

Sene 2012..

İşte o zamanlarda başladı yolculuk. Şöyle durup bir geriye baktığımda ‘Oha lan 5 yıl geçmiş. Ne ara geçti  bu yav!‘ diye iç çekiyorum. Çünkü ilk senemde -zorunlu mecburi! okuttukları hazırlıkta– söylediğim, arkadaşla muhabbetini yaptığımız anları hatırlıyorum, dün gibi. ‘Oğlum lan b*ku b*kuna hazırlık okuyoruz. Mezun olduğumuzda 23 yaşında olcaz lan. 23 yaşında mezun mu olunur, 5 yıl burda geçer mi lan‘  Geçiyor ulan, geçiyor! Zaman dediğin o illet çok kolay geçiyor. Bak tee o zamanlar kurduğum cümleyi, şimdi ‘mezun oluyorum ya ben‘ olarak aktarıyorum.

Son sınıf olmanın stresi, sıkıntısı bambaşka. Hani yaşamayan bilemez bu durumu. Çoğu kişiden siz de duymuşsunuzdur ‘Bak son anların bunlar, bir daha yaşayamayacaksın, sonra hayat koşuşturması başlayacak iyi değerlendir, fırsatın varken gez, toz, eğlen..’ Evet cidden öyle. Ben elimden geldiğince hepsini yapmaya çalıştım. Ama yine de bu stres bambaşka. Her gören, her tanıyandan aynı soruyu duyuyorsunuz

+ Okul bitiyor mu bu sene?

– Hee bitiyor.

+ Alttan da yok demek, vayy helal.

– 🙂 Sağolasın..

_______________________________

+ Okul bitiyor mu bu sene?

– Bitecek kısmetse, alttan falan yok bakalım..

+ Ee n’apacaksın mezun olunca?

– Bakalım bir çıkışı alalım da, yüksek lisans falan yaparım. İşe girerim belki bir süre de askerlik sıkıntısı var işte. Kpss’ye falan hazırlancam, ona başvurdum. Öyle işte..

+ Hmm, hadi hayırlısı

Daha nice nice sorular/cevaplar..

İşte öyle sürüp giderken, geçen hafta üniversite (lisans) hayatımın son dersine girdim. Ve pazartesiden itibaren de son finallere gireceğiz bakalım.. Şaka maka derken üniversiteyi de bitiriyoruz. Kep törenimiz de var 2 Haziran 2012 saat: 12:00’da Trakya Üniversitesi Balkan Kongre Merkezinde .. Blogumu, yazdıklarımı takip eden -hele de bu yazıyı okuyan- herkesi bekliyorum..

Davetimizi de yaptık, duygularımızı da dile getirdik, artık bana müsade..