Gecelerden bir gece.
Bin bir gecenin ardından doğan bir gece.
Ay parlak gökyüzünde.
Dolunay hem de..

Farkında mıdır acaba yıldızlar?
Onlar da görebiliyor mudur
koltuğun arkasına saklanmış umutlarımı?
Ortak olabilecekler mi bu gece acaba
körleşmiş sevdalarıma..

Hangi ağacın dalına konmuştu da,
hangi dalı kırılmıştı hayallerimin..
Hangi cevizin kabuğu gibi kırıldı
o seni hapsettiğim ümitlerim..

Köklerinden bir kez daha doğar sandığım,
filizlenemeden toprak oldu tüm sevgilerim..

Karanlıkmış meğer öteki yüzün,
Görememişim ey ay yüzlüm!