Koskoca 2 hafta yahu, az mı.. Tee bayramın 4.gününden bu yana bir telaştır alıp giden götüren o malum “vize”ler geldi ve bugün itibariyle de çok şükür teğet geçerek gitti. Acısıyla tatlısıyla, iyisiyle kötüsüyle, her türlür sıkıntısı stresiyle sona erdi. Bu kadar mı kasar insanı bu sınavlar, evet işte bu kadar kasar.

Makine Mühendisliği’nin en zor dönemi olan bu 5. dönem (harbiden de öyle) vizlerle açtığı perdeyi, finallerle kapatacak ama nasıl kapatacak orası meçhul. Perde bitiminde ya gülen taraf seyirci olacak, ya da sahne arkası.

Biz yine de tabiri uygulayıp derslerin üzerine gitmeyip hep alttan mı alsak aslında diye de düşünmeden edemiyor insan 🙂 Sonucu ne kadar hüsran olacaksa da şu dakikadan sonra artık yapabilcek hiçbir şey yok maalesef.  Bu yüzden koy g.tüne rahvan gitsin demiş ya Cem Yılmaz he işte aynen öyle, battı fish yan going =)

Neyse, az zamanda çok büyük işler başardık meslektaşlarım, yayında ve yapımda emeği geçen tüm hocalar, asistanlara teşekkürlerimi bir borç bilir final sınavında tekrar görüşmek üzere esenlikler dilerim.. 🙂