Please follow and like us:
0

Git SevgiliSenden sonra çok değiştim ben. Görsen belki sen bile tanıyamazsın beni. ‘Bu sen değilsin‘ dersin, eminim. Kimseyi dinleyemiyorum. Herkes mır mır bir şeyler sayıklıyor. Seni kötülüyorlar bana. ‘Bırak o hayırsızı’ diyorlar. ‘Seven gitmez, seven yapmaz bunları‘ diyor. Duyuyorum hepsini ama aldırmıyorum. Anlamıyorum, anlayamıyorum hiçbirini. Kafamda hep bir hayalet dolanıyor. Bir hayal etsene sen de! Sürekli dolanan bir şeyler, sürekli fısıldanan sesler. Gece yatağına yatsan bırakmıyor, sabah uyansan bırakmıyor. Gündüz hayatına, gece rüyalarına karışıyor sesler. Duyu organım birbirine karıştı adeta. Kokun geliyor burnuma, sesin geliyor kulağıma. Hep bir ‘ten‘ arıyorum, dokunuyorum, hissedemiyorum. Ne tadım kaldı, ne de tuzum. Huzursuzum, mutsuzum. Hatta fazlasıyla da duygusuzum.

Çok değiştim be sevgili, çok. Bıraktığın gibi değilim. Boş yaşıyorum, bomboş. Ne söylediklerimin farkındayım, ne de etrafımdakilerin söylediklerinin. Sen yanımda değilsin şu an, ama sesin dolanıyor hep oralarda. Gitmiyor bırakmıyor beni. N’olur bir izin ver bana artık sevgili, n’olur! Tamam sevmiyorsun beni, tamam inanmıyorsun bana, güven adına bir iki damla bir şey dahi kalmadı içinde ama bir git artık hı?. Hayatına giren başka tenlere alıştın sen, ama ben alışamadım. Seni seviyorum‘lar tıkanıyor boğazıma. Ne nefret edebiliyorum senden, ne de silebiliyorum resmini gözlerimden. N’olur izin ver artık ben de yaşayayım. N’olur ben de biraz olsun seveyim, sevileyim.

Biliyorum umrunda bile değilim. Sen hayatını, günü gün ediyorsun. Etrafında onlarca insan, ve her biri peşinde dolanıyor. Seni yalnız bırakmıyorlar hiçbir zaman. Hep bir şekilde yüzünü güldürmeye çabalıyorlar. Biliyorum. Ama bunu başaramadığını da biliyorum. Sen yaşıyorsun belki ama, ben değil. Sen nefes alıyorsun hâla eskisi gibi ama, ben değil. N’olur benim yaşamama izin ver, n’olur. Çok büyük isteğim yok benim artık senden. Sadece biraz mutluluk, biraz huzur. O kadar. Kaybettim güven denilen duyguyu. Sevme denilen yetiyi kaybettim, bulamıyorum zaten. Kaskatı kesildi ruhum. Hiçbir göremiyorum, hissedemiyorum. Dilim dolanıyor dişime, dişim çarpıyor dilime. Kendimi kaybediyorum. Titriyorum her gece..

Çok değiştim be sevgili, çok. Sen hep kafamdasın, kafamın ta içindesin işte. Öyle bir yerleşmişsin ki, hücrelerime, yenileniyorsun sanki sürekli. Durup durup tekrar çıkıyorsun, tümör gibi. İzin ver sevgili, izin ver bana yaşayayım. Benim sahip olduğum daha çok şey var, bırak onlarla mutlu olayım. Bırak onlarla birlikte gülsüm yüzüm. Sen yanımda değilsin, tamam olma da zaten ama izin ver ben çıkayım aklından, izin ver de çıkıver bir zahmet şu aklımdan. Çek elini, eteğini üstümden. İzin ver, nefes alayım. Nefesin tadına varayım. Bırak nefsimi, nefes alsın ruhum. Etime yapışmış, kaburgamda can çekişiyor hepsi.

Çok değiştim be sevgili, çok. Aksi bir şey oldum işte. Çabuk sinirlenen, kırgınlıkları geçmek bilmeyen. Daha sert bir şey oldum, kendini hiç düşünmeyen. Gözü kapalı suya yürüyen, çıplak ayakla taşların üzerinde debelenen biri oldum. Durmuyor içimdeki fırtına, bitmek tükenmek bilmiyor çırpınışlar. Çık artık kafamdan, çık artık koynumdan. Tenin tenime değmediği sürece, hayatına hayat olamadığım sürece, çık git aklımdan, çık git hatıralarımdan. Bedenin yanımda olamadıktan sonra, hayalinle doldurma hayatımı. Yaktığım her fotoğrafının ardından, gözyaşı döktüğüm her satırlardan çık git. İzin ver ben de artık yaşayabileyim. Ölemem şimdi, daha çok erken. Daha çok gencim. Ama ölmüş gibiyim zaten, sadece bedenimi gömmedim toprağa, ölemedim tamamen hâlen. N’olur daha da öldürme, süründürme bu bedeni. Ben bir kere öldüm zaten senin yüzünden, ikinci kez öldürme beni. N’olur izin ver, mutlu olayım. Çok değil, biraz sadece. Bir tutam mutluluk, hafif pembeleşinceye kadar, az da yüzüm kızarıncaya kadar. Hafif kalbim çarpıp, heyecandan dilim tutulana kadar. O kadar..

Çok değiştim be sevgili, çok. Sen yoksun ya yanımda, adın çıkıyor her dakika karşıma. Sen gittiğinden beri girmiyor adın lûgâtıma. Girmesin de zaten. Seni hatırlatan her şey çıksın mümkünse. Sen de girme aklıma, çık artık koynumdan, çık artık kokumdan. Gözlerimin ardında sakladığım adını, uğruna heba ettiğim duygularımı da al ve git artık buralardan.

Ben senden çoktan gittim, sen de git artık benden. Ben değiştim. Sen’liyken üzerime sinmiş herşeyini al ve çek git. Karıştırma adını tadıma, hayâlini rüyalarıma.

Pılını pırtını topla, ve çık git yüreğimden. Terket tüm odalarını. Ben kapattım çünkü tüm kapıları.

Ben değiştim, sen de değiş artık.

Her ne olursa olsun,

Git artık..

Sadece

Git..

Please follow and like us:
0