Please follow and like us:
3

Bazen olur ya hani böyle mecbur kalırsın bazı şeyleri yapmaya. Belki de onlardan sadece biriydi son yaptığım. Mecburdum bunu yapmaya, bu hale gelmeye. Unutmak istemiyorum seni, hiç istemedim. Nasıl istenebilir böyle bir şey? Olması, yapılması gereken tek şey buydu. Sadece aramıza mesafe girmesi gerekiyordu.

Seni özlemeyecek miyim sanıyorsun?

Ya da aynı şekilde sen beni özlemeyecek misin sanıyorsun?

Yok öyle bir dünya! Ben de özleyeceğim, sen de! Çok fazla hem de her şeyden çok. Durup durup eskileri hatırlayacaksın, yolda anıların canlanacak. Ortak bir nokta duyduğunda senin de için acıyacak. İçin daha bir yıpranacak her seferinde. Ben de özleyeceğim, belki de hiç olmadığı kadar fazla olacak bu. Dayanmak için elimden geleni yapacağım, susacağım, kırılacağım. Ağlayamayacağım belki ama kapanacağım içime. Konuşmak isteyip, haykırmak isteyip çekileceğim odama, köşeme, kalacağım bir başıma.

İnatçıyımdır bilirsin. Bazen de dediğim dedik. Ne olur yani huyuma suyuma gitsen azıcık? Karşılıklı katlanmak gerekmez midir? Gerekmemiş demek ki. Hiçbir şey yok benim için artık. Pek fazla önemi de yok. Elimde avucumda varsa yoksa yazılarım, resimlerim, üç beş hatıralarım işte. Kimisi seninle alakalıydı, kimisi değil. Seni sevmediğim zamanları düşündüğüm bile oldu. Bu bile öldürürcesine, idam edercesine yıprattı beni. Nasıl sevmem ben seni! Nasıl! Kendime nasıl yaparım bunu! En çok da beni üzen bu. Ne kadar acı en sevdiğin, en güvendiğin, en değer verdiğin insanın sana inanmaması, güvenmemesi ve hatta sevgine bile güvenmemesi.

Kırılıyor insan işte, üzülüyor. Düşünüyorum. Düşünmekten saçımı başımı kemiriyorum. Kandırıyorum çoğu zaman kendimi ‘Dayan!‘ diyorum. Geçecek, bitecek. Dün dediğimi bugün unutuyorum, yarına uygulamak için çaba harcıyorum. Yarınlar bitmiyor ki.. Ne kadar dayanabilirim buna bilmiyorum. Farkedilmiyor ama ömrü tükeniyor işte insanın.

Belki böylesi daha iyi. Ne dersin? Sen de mutsuzsun belki de, hoş zaten hep mutsuz değil miydin? Hep kavga etmez miydik seninle? Bak işte artık kavga falan da etmiyoruz. Hatta konuşmuyoruz bile. Ne yüzle, nasıl konuşabilelim ki? O kadar olandan sonra, ortada dolanan bir ton sorulardan sonra nasıl iki kelam edebilelim ki. Pişman olmuşsundur belki, acını dindirmek istiyorsundur ama olur mu sence? Kapanmayan bir yaranın üzerine tuz basmak olur mu hiç sence?

Olmuyor. Ne senle, ne de sensiz olmuyor. Özlesen de, özlesem de böyle oluyor. Bu sefer böyle. Bu hayatta böyle. Bir kere yaşadığımız şu dünyada biz böyleyiz artık.

Biliyorsun, ne sen beni unutacaksın, ne de ben seni.

Böyle sürüp gidecek.

Hiç bitmeyecek..

Süzülür gözden iki damla yaş, ama katledersin daha varmadan yanağına.

Olur öyle bazen..

Aldırma..


Please follow and like us:
3