Please follow and like us:
0

Arkadaşlık dediğimiz zaman ne anlarız acaba?

Kavram kargaşası yaşıyoruz sanırım. Arkadaşlık, dostluk falan.. Dost dediğim zaman ölsen de seninle, düşsen de seninle, kalksan da seninle olandır. Sana trip atsa da öylesine atan, onsuz gittiği yerlerde ‘N’apıyor acaba, keyfi nasıl, bir ihtiyacı var mı?‘ diye düşünmek gelir akla. Ne kadar uçuk kaçık şeyler de olsa böyle olmalıdır. Dostusun lan işte daha ne!

Arkadaşlık var bir de. Günümüze çoğu çıkara dayanan ilişkiler. İşi düştüğü zaman arayan, sonra sittin sene yanına uğramayan tipler vardır. Sınav zamanları not telaşına düşen, normal zamanda yolda görse selam vermeyen tipler vardır. Ne gerek var?

Sizin de etrafınız da vardır mutlaka. Yok mu sınav zamanı geldiğinde notlarını saklayan. Notun var mı diye sorduğunuzda ‘Valla ben de gitmedim o derse, bende de yok‘ -bir de yemin ediyor bak bak baak!!- diyen ya da çalıştın mı sorusuna ‘yok ya daha hiç bakamadım‘ diyenler yok mu? Sizden not alan, gözü kapalı notlarınızı verdiğiniz ama 1 kere sizin işiniz düştüğünde de sırtını çevirenler yok mudur? Sınav hakkında detaylı bilgisi olmasına rağmen, sadece çevresinde samimi olduğu 3-5 arkadaşıyla paylaşan insanlar yok mu? Ya da derse gelmeyen size imza attıran, bir kere de siz ona imza at dediğinizde ‘Hoca sınıfı sayıyordu, imza föyü bana gelmedi, ben de zaten son anda attım‘ diye geçiştiren yok mu? Not çektirme faslı geldiğinde, her yerden notları toparlayan ama size geldiğinde ‘unuttum sana almayı’ diyen? Sınav öncesi kopya çekmeye hazırlandığınızda ‘Kağıdını aç tamam mı, seni dürttüğümde gösterirsin’ dediğin kafa göz oynayarak tamam deyip, sınav esnasında yüzü kapak kağıdın üzerine yayılanlar yok mu? Ya da sınav esnasında can çekiştiğiniz, bomboş duran kağıdınızı gördüğü halde, o dersten kalmanız göz göre göre gerçekleşecekken vicdandan yoksun bir halde hâla kağıdını saklayan insanlar yok mu etrafınızda?

Vardır. Her sınıfta mutlaka vardır. Yok diyen yalan söyler arkadaş!

İşte böyle tiplere ne denir bilmiyorum. Ama şunu çok iyi biliyorum kimseden fayda yok! Her durumda yalnızsın sen aslında! Etrafında yüzlerce insan da olsa, senin zor durumunda yardımına koşacak insan yoktur aslında. Var olan da bir müddet sonra mutlaka çeker gider. Bu hep böyledir çünkü. İnsanoğlu kendi işini yaptırana kadar, köprüyü geçene kadar ayıya dayı da der, ayaklarına kapanır, elini eteğini de öper. Ama yol bittikten sonra sırtını öyle bir döner ki sana, bırak köprüden geçmeyi, o köprüyü bile delik deşik eder, aşağıya sürükler seni!

Bu kadar şey olurken, bu kadar şey yaşanırken sorarım size;

Nerde arkadaşlık, Nerde insanlık, Nerde o vicdanları?


Please follow and like us:
0