Anketör
Loading ...Ads
Ads Lit
Şubat, 2012 için arşivler
-
Facebook Hayran Sayfası Yeni Görünüm
29 Şubat 2012 tarihinde gönderildi. .Facebook'un yenilikleri bitmiyor. Belirli periyotlarla zaman tüneline geçirilen profillerin ardından, şimdi de hayran sayfaları zaman tüneline geçiş yapıyor. -
Kırık Heves
28 Şubat 2012 tarihinde gönderildi. .İnsanların umutlarını, heveslerini kırmayın. Belki de artık tek sahip oldukları, o dur, kırmayın. Ne kadar garip yaratıklarız biz. Elimizdekinin kıymetini hiçbir zaman bilmeyiz ve her seferinde elimizden kayıp gittiğinde anlarız değerini. Peki ya sonra? İş işten çoktaan geçip gitmiştir tabi ki de. -
Sosyal Ağ(lar)
27 Şubat 2012 tarihinde gönderildi. .Eskiden ne herkes dumanla haberleşirmiş. İki duman yolla, karşındaki seni anlasın. Yanlış mı anlamış? Ondan bile haberim yok ya, salla. Sonra yazı çıktı ortaya. Önce şekillerle anlatılır oldu dertler, tasalar, istekler, sonra harflere dönüştü resimler. Yine yetmedi, anlatamadı derdini, elde kaldı simgeler. Sonra gelişti o yazılar, çoğaldı alfabe denilen o karışık simgeli harfler. Anlatamadılar, anlayamadılar. Bir dil yetmezken, binbir çeşit dil daha türettiler. Yine yetmedi, anlaşamadılar, anlayamadılar, yanlış anladılar. -
Banka Kart Aidatı
26 Şubat 2012 tarihinde gönderildi. .Tüketici Hakları Derneği (THD) Başkanı Turhan Çakar, Yargıtay'ın tüketicileri sevindiren bir karara imza atarak, tüketicilerin, eskiden geriye dönük 2 yıl olan bankaların aldığı yıllık aidat isteme sürenin 10 yıla çıktığını bildirdi. Çakar yaptığı yazılı açıklamada, bugüne kadarki uygulamalarda, bankalar tarafından yıllık üyelik aidatı adı altında kart sahiplerinden talep edilen tüm aidatların hakem heyetleri ve mahkemeler tarafından sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre değerlendirilerek 2 yıllık zaman aşımına tabi tutulduğu anımsatıldı. -
Aitsizlik
25 Şubat 2012 tarihinde gönderildi. .Bu hayatta bize ait hiçbir şey yok aslında. İnanmıyor musunuz? Bakın şöyle bir kendinize, etrafınıza o zaman.. Dünyaya gelişinizden başlayalım mesela. Siz istemediniz, haberiniz bile olmadı. Hiçbir şekilde size bir seçim şansı verilmedi. Başkası büyüttü sizi. O yaşlardan itibaren hep birilerine ihtiyaç duydunuz. Önce yastığınıza sarılıp uyudunuz, sonra kendinize. Emanet bir can verildi size, onunla büyüyüp avundunuz. Okula gittiniz, okuldan geldiniz. Daha da büyüdünüz işe gittiniz, işten geldiniz. Az çok para kazanıp, kendi kendinizi geçindirdiniz. Önce eş, sonra ev, daha sonra da araba aldınız. Servetinize servet kattınız. Her yerde kasıla kasıla dolandınız. Hepsi benim dediniz. Kim sorsa benim diye gösterdiniz. Peki gerçekten hepsi sizin mi?
