Please follow and like us:
0

89’lu yılların tam ortası..
Sıkıcı okul dönemlerinin tam bittiği zaman dilimi,
koskoca bir haftanın bitişi,
tüm sevinçlerin birleştiği,
gece kasvetinin yavaşça dağıldığı,
tan’ın ağarmaya başladığı bir anda
ciğerime dolan o çektiğim o acı nefesle attığım çığlık
ve ardındaki tebessümlerle gelmişim bu topraklara..

Az değil 8035 gündür bu toprağa ayak basıp,
etiyle, sütüyle, havasıyla beslenip duruyorum..
Yolun %32lik kısmını tamamlamış görünüyorum.
Kum saatimden düşen kum tanelerimi saymaya kalktım,
korktum geri bıraktım.
Ama pıt pıt düşen o tanelerin farkındayım.
Geriye dönüp baktığımda ortada koca bir kayıp var, yığınla yaşanmışlıklar..
Bu gün tam da bugün, tam da şu sıralardı işte o “di”li geçmiş zamanım..
Çarkın dönmeye başladığı zamanlardan şimdiye uzun bir zaman dilimi geçmiş..
Acısı, tatlısı, ekşisi, tuzlusuyla..
Yanımda olan/olmayan/olamayanlarla..
Hepsiyle..
Alnımıza bir çentik daha attık,
Hayat sofrasından bir lokma daha tattık,
Geçip giden ömrümüzün yolunda,
Bir koca adım daha attık..
Yürüyoruz,
Yaklaşıyoruz sona..

Elveda 21’im, buyur gel 22’m..
Sıra senindir..

Please follow and like us:
0